من و سوئیس

مینویسم خاطراتم/ تا بماند یادگارم/ آنچه را دارم ازین پس/ حاصلِ کار است همی بس

دوست نوشت 1
ساعت ٢:٥٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: لب کلام

دوستی در صفحه اش نوشت:

در مسیر زندگی هر کداممان آدم های زیادی می آیند و می روند.

بعضی ها را اما برای همیشه مان می خواهیم، آدم های امروز و فردایمان نیستند، برای همه عمر می خواهیمشان... اما به اندازه همان عمر طول می کشد تا بتوانیم بهشان ثابت کنیم که چقدر برایمان عزیز هستند و وجودشان لازم و ضروری.

در بسیاری از موارد آنقدر این اثبات احمقانه طول می کشد که ناچار از آن می گذریم و تا همیشه باید با جای خالی شان کنار بیاییم و خودمان را با یادآوری خاطرات خوب حضورشان دل خوش کنیم... این است رسم زندگی ما آدم ها.