من و سوئیس

مینویسم خاطراتم/ تا بماند یادگارم/ آنچه را دارم ازین پس/ حاصلِ کار است همی بس

درد و فرمان
ساعت ٢:٠٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ آذر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: لب کلام

کاش آنقدر که از اعضای بدنمان فرمان میگرفتیم از قلبمان هم میگرفتیم.. گاهی انقدر درد داریم که فراموش میکنیم او هم خیلی درد دارد.. گاهی درد خود را به درد او ارجعیت میدهیم.. رنج خود را قابل ستایش تر از رنج او میبینیم.. اینگونه میشود که میرویم.. درد فرمان میدهد بدون اینکه بپرسیم حالش را، برویم.. حتی اگر او را در حالت ناباورانه ی "رفت؟؟" رها کنیم.. انقدر درد داریم که فکر همدردی هم از ذهنمان میرود.. امان از دست "من"!!